Wykonanie odbudowy protetycznej

W większości wypadków odbudowę protetyczną dokonuje się po całej osteointegracji – kompletnym „zrośnięciu” implantu z kością. Czas tenże jest różnorodny u pacjentów oraz stanowi zwykle od 3 do 6 miesięcy. W żuchwie jest on mniejszy wynosząc 3-4 miesiące, w żuchwie dłuższy, trwa 5-6 miesięcy.

Odnowa protetyczna zęba przeważnie polega na przygotowaniu korony protetycznej bądź mostu. W wypadku odnowy braków u osób szczerbatych może polegać na przygotowaniu specjalistycznych zaczepów pod protezy.

Ruchome uzupełnienia protetyczne

U osób z dużymi brakami dentystycznymi trudnym może okazać się stworzenie stałych protez (takich jak mosty). Zarazem nie wszyscy pacjenci są w stanie pozwolić sobie na większy koszt, z którym łączy się stworzenie protez stałych – zawsze będących skuteczniejszym, jednak kosztowniejszym wyjściem. U tej grupy pacjentów tworzy się ruchome struktury protetyczne – częściowe protezy ruchome. Jednak pacjentów, jacy stracili wszelkie zęby zaopatruje się w protezy pełne.

Jakie są protezy ruchome?

Istnieje parę wariantów protez ruchomych, zróżnicowanych ze względu na formę oraz sposób przekazywania sił na kość. Są to:

• protezy pełne

• protezy nakładowe – typu overdenture

• protezy częściowe osiedlające

• protezy szkieletowe

Identyfikuje się także między innymi protezy błyskawiczne – tworzone przed ekstrakcją zęba, a przekazywane pacjentowi oraz stosowane od razu po usunięciu zęba, z już dostawionymi zębami dopiero co usuniętymi.

Protezy pełne

Są to struktury protetyczne korygujące niedobory jakichkolwiek zębów – robione u osób szczerbatych. Przywracają one tej części pacjentów straconą czynność przeżuwania, polepszają wymowę oraz poprawiają wygląd estetyczny, a co za tym dąży normalne działanie. Powinny być one przygotowane tak, by przywracać komfort pacjenta, jednakże niemal nigdy, wyjątkowo przy ciężkich warunkach anatomicznych, nie stanowią warunków, jak przy zębach naturalnych. Często znacznie korzystniejszym wyjściem, proponowanym przez specjalistów jest wszczepienie implantów oraz przygotowanie uzupełnień na nich wspartych – stałych bądź zmiennych typu „overdenture”.

Protezy nakładowe – rodzaju overdenture

Są to protezy ruchome obejmujące nawierzchnię korzenia bądź korzeni resztkowych (pozostałych w jamie ustnej) bądź wszczepów i na nich wsparte. Pozostałą swoją warstwą te struktury kładą się na błonie śluzowej wyrostka zębodołowego. Jako wsparcie takich protez stosuje się zęby, jakie nie mogą być zaklasyfikowane jako wsparcie protez stałych – zęby poważnie uszkodzone, negatywnie rozlokowane, kiedy pozostałych zębów jest mało. Protezy typu overdenture mogą podpierać się na innych zębach za pomocą rozmaitych uchwytów – zatrzasków (jest to przeważnie wykorzystywane wyjście), magnesów czy połączeń teleskopowych. Protezy takie gwarantują pacjentowi odpowiedniejszy komfort aniżeli tradycyjne protezy częściowe osiadające, świetny efekt estetyczny oraz zabezpieczają wyrostek zębodołowy przed zanikiem.

Protezy częściowe osiadające

Jest to uzupełnienie odtwarzające stracone zęby. Składa się z płyty akrylowej oraz utwierdzonych w niej zębów i elementów pomocniczych – klamer, spełniających ważną funkcję w utrzymaniu protezy. Protezy te są wykorzystywane przy dużych ubytkach w uzębieniu naturalnym, gdy ilość oraz rozlokowanie zębów pozostałych utrudnia stworzenie protez stałych bądź podpartych ozębnowo (protez rodzaju overdenture bądź szkieletowych). Przygotowuje się je także jako protezy tymczasowe – podczas sukcesywnego przechodzenia pacjenta do bezzębia, podczas podnoszenia zwarcia (wysokości zębów) bądź przed wykonaniem różnego rodzaju uzupełnień protetycznych. Często takie protezy są realizowane pacjentom, ze powodów finansowych, pomimo warunków w jamie ustnej zapewniających stworzenie pozostałych rodzajów protez. Protezy częściowe osiadające są bowiem wyjściem tańszym, a poza tym finansowanym przez Polski Fundusz Zdrowia. Ze względu na własną formę oraz przenoszenie sił żucia wyłącznie przez okostną (wsparcie jedynie na błonie śluzowej), stanowią one ujemny wpływ na wyrostek zębodołowy – nasilają jego zanik, sprawiają stany zapalne przyzębia oraz błony śluzowej, a ponadto cechują się wiele słabszym utrzymaniem, a co za tym idzie komfortem używania.

Protezy szkieletowe

Protezy szkieletowe niejednokrotnie są najodpowiedniejszym wyjściem dla pacjenta przy długich brakach w uzębieniu naturalnym, zwłaszcza skrzydłowych (ubytki tylnych zębów) oraz różnorodnych. Ponadto wykorzystuje się je do szynowania zębów w dolegliwościach przyzębia, jako protezy nakładowe przy schorzeniach zwarcia oraz w celu zachowania efektów leczenia ortodontycznego. Są to ruchome uzupełnienia protetyczne o strukturze metalowo-akrylowej, wyposażone w elementy zapewniające przekazywanie sił żucia na kość nie jedynie przez błonę śluzową, jednak także przy pomocy zębów filarowych. Dzięki temu oszczędzany jest wyrostek zębodołowy, a statyczność oraz retencja protezy są zdecydowanie większe. Protezy te zapewniają wiele bardziej wygodne funkcjonowanie pacjentowi. Są także strukturami, jakie potrafią służyć pacjentowi zdecydowanie dłużej aniżeli tradycyjne protezy częściowe osiadające.

Artykuł powstał we współpracy z gabinetem estetycznej protetyki stomatologicznej w Kaliszu Kalisz-protetyka.pl